Wzorzec rasy – Bichon Havanais, ­Hawańczyk

WZORZEC RASY

Bichon Havanais-Hawańczyk

WZORZEC FCI nr 250  

KLASYFIKACJA : Grupa 9 – Psy ozdobne i do towarzystwa

POCHODZENIE:  Zachodnia część basenu Morza Śródziemnego. Kraj rozwoju rasy: Kuba.

KRÓTKI ZARYS HISTORII RASY: Rasa pochodzi z zachodniego rejonu śródziemnomorskiego i rozwinęła się wzdłuż wybrzeży Hiszpanii i Włoch. Wydaje się, że psy te zostały dość wcześnie sprowadzone na Kubę przez włoskich marynarzy. Przez pomyłkę, ze względu na najczęstszy kolor tych psów, jakim jest brązowy (kolor tytoniu), zrodziła się legenda o rodzimym pochodzeniu rasy z Hawany, stolicy Kuby. Zawirowania polityczne doprowadziły jednak do całkowitego wygaśnięcia dawnych linii hawańczyków na Kubie. Po nielegalnym wywiezieniu kilku psów z Kuby, ich nieliczne potomstwo przetrwało w USA.

WYGLĄD: Hawańczyk jest małym, krzepkim pieskiem, krótkonogim, z długą, obfitą, delikatną, bardziej pożądaną– falującą szatą. Jego ruch jest żywy i sprężysty.

USPOSOBIENIE I TEMPERAMENT: Bardzo inteligentny pies. Łatwo go wychować, co w jego przypadku jest o tyle ważne, że z wielkim wdziękiem próbuje przejąć rządy w domu . Czuły, o wesołym usposobieniu, przyjacielski, czarujący, swawolny i nieco skory do błazeństw. Uwielbia dzieci i może bawić się z nimi bez końca. Potrzebuje kontaktu z człowiekiem.

ISTOTNE PROPORCJE

-Długość kufy (od wierzchołka nosa do stopu) jest równa odległości pomiędzy stopem a guzem potylicznym.

-Stosunek długości tułowia (mierzonego od stawu barkowego do guza siedzeniowego) i wysokości w kłębie wynosi 4 :3.

GŁOWA

Średniej długości; stosunek pomiędzy długością czaszki a długością tułowia (mierzoną od kłębu do nasady ogona) wynosi 3:7. Czaszka: płaska lub bardzo nieznacznie wysklepiona; szeroka; okolica czołowa słabo rozbudowana. Czaszka widziana od góry jest zaokrąglona z tyłu, a niemal prostopadła i kanciasta z pozostałych trzech boków. Stop: Umiarkowanie zaznaczony.

TWARZOCZASZKA

Nos: Czarny lub brązowy. Kufa: Zwężająca się lekko w kierunku nosa, ale nie spiczasta, ani graniasta.

Wargi: Delikatne, suche, nie obwisłe.

Zgryz: Nożycowy. Cenione uzębienie kompletne. Brak P1 i M3  tolerowany.

Policzki: Bardzo płaskie, nie wystające.

Oczy: Dość duże, w kształcie migdała, brązowe, w jak najciemniejszym odcieniu. Łagodne w wyrazie. Powieki ciemnobrązowe lub czarne.

Uszy: Osadzone dość wysoko; opadają wzdłuż policzków, tworząc niewielki fałd, który je lekko unosi. Końce uszu są lekko zaokrąglone. Uszy pokryte włosem, tworzącym długie frędzle. Nie są ani odstawione , ani nie przylegające ściśle do policzków.

SZYJA:

Średniej długości.

TUŁÓW:

Długość tułowia przekracza nieznacznie wysokość w kłębie.

Grzbiet: górna linia prosta, nieznacznie wysklepiona w okolicy lędźwiowej.

Zad: wyraźnie opadający.

 

Żebra: dobrze wysklepione.

 

Brzuch: dobrze podkasany.

 

OGON

 

Noszony wysoko, bądź w formie pastorału, bądź– lepiej – zawinięty na grzbiecie. Okryty jedwabistą szatą, tworzącą długie, jedwabiste frędzle.

 

KOŃCZYNY

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Proste i równoległe, suche; dobry kościec. Odległość między podłożem a łokciem nie powinna być większa, niż między łokciem a kłębem.

 

KOŃCZYNY TYLNE: Dobry kościec; umiarkowane kątowanie.

 

ŁAPY: Nieco wydłużone; małe; zwarte.

 

RUCH

 

Zgodnie ze swym wesołym usposobieniem, hawańczyk porusza się uderzająco lekko i elastycznie. Swobodny ruch kończyn przednich w linii prostej pociąga za sobą ruch kończyn tylnych.

 

SZATA

 

SIERŚĆ: Podszerstek wełnisty, słabo rozwinięty; często zupełnie nieobecny. Włos okrywowy bardzo długi (12-18 cm u dorosłego psa), miękki, prosty lub falisty, może tworzyć loki. Jakiekolwiek zabiegi fryzjerskie, wyrównywanie długości włosa przy użyciu nożyczek lub trymowanie, są zabronione. Wyjątek stanowi porządkowanie włosa na łapach, nieznaczne skracanie włosów na czole, by nie zakrywały oczu oraz włosów na pysku, lecz lepiej pozostawić je w ich naturalnej długości.

 

MAŚĆ: Hawańczyki mają bardzo urozmaiconą gamę kolorów. Zdarzają się popielate, rude, jasnopyłowe, brązowe, rzadko czysto białe, a nawet koloru hawana (brązoworudy kolor tytoniu). Najpopularniejszy jest kolor popiołu a bardzo rzadko złoty lub kremowy. Hawańczyki mają  włosy a nie typową dla psów sierść. Trzeba je bardzo często czesać. Włos jest prosty, falisty i miękki.

 

WIELKOŚĆ

Wysokość w kłębie:

Od 23 do 27 cm.

Tolerancja: od 21do 29 cm.

 

POWAŻNE WADY

– brak typu w wyrazie ogólnym.

 

– graniasta lub szpiczasta kufa, której długość nie jest identyczna z długością czaszki.

 

– oczy drapieżnego ptaka; zbyt głęboko osadzone lub wyłupiaste; częściowa  depigmentacja obwódek powiek.

 

-zbyt długi lub krótki tułów.

 

– prosty, nie noszony nad grzbietem ogon.

 

– „Francuski” front (nadgarstki ustawione zbieżnie, łapy odstawione na zewnątrz).

 

– zniekształcone tylne łapy.

 

– twardy, rzadki włos; krótka szata (z wyjątkiem szczenięcej); szata po zabiegach fryzjerskich.

 

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE

– Agresja lub nadmierna lękliwość

– Depigmentacja nosa.

 

– Przodozgryz lub tyłozgryz .

 

– Ektropion, entropion; depigmentacja jednej lub obydwu powiek.

 

– Wielkość poza limitem, podanym we wzorcu.

 

Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

 

SAMCE POWINNY MIEĆ DWA NORMALNIE WYKSZTAŁCONE

JĄDRA, CAŁKOWICIE OPUSZCZONE DO MOSZNY.